De Honden

Het eerste smousje was Elfie een teefje geboren op 22 mei 1982. Ze kwam op de leeftijd van 9 weken. Bij het huis was een grote tuin en daarin was ze altijd te vinden. Er is natuurlijk altijd wat te doen, vooral kikkers vangen. Toen ze oud genoeg was voor de clubmatch en tentoonstellingen, zijn we daar verschillende malen naar toe gegaan. Wat zeiden de keurmeesters zoal van haar: "Hondje met prima bespiering. Net voldoende typische smous. Iets te lange voorsnuit, met prima gebit. Is in hoofd wat gestrekt. Mooi oog, goede expressie. Oren staan wat opzij. Goede voorhand. Goed ontwikkeld lichaam. Rug kon wat strakker. Goede beharing, goed en vlot gangwerk. Staartdracht wat vrolijk en heeft veel veer".
Hier hoort een foto van Elfie als u deze niet ziet graag een mailtje naar: avoorbach@casema.nl
Toen ze twee jaar was, besloten we haar te laten dekken. De uitverkoren reu was Polle uit Wilnis. Een leuke reu met een rond hoofd, want Elfie’s hoofd was wat gestrekt. Na negen weken wierp Elfie 7 pups: 6 reuen en 1 teef. Na wat moeilijkheden in het begin, toen er twee reutjes overleden, groeiden de andere vijf voorspoedig op. En met negen weken gingen Ebbo, E-Thierry, Ernie, Eke-Joppe en Eva-Rakker naar hun nieuwe baasjes. Omdat de hondjes er op volwassen leeftijd ook leuk uitzagen, besloot ik Elfie twee jaar later nog eens te laten dekken, nu door een reutje uit Leiden: Rekeltje, die een Border Terriër achtergrond heeft. Dit om maar dat goede ronde hoofd erin te krijgen. Ook nu was Elfie na één keer dekken zwanger en wel van 8 pups: 5 reuen en 3 teven.

Ze zijn alle acht prima opgegroeid en op een mooie zomerdag kwamen de nieuwe baasjes hun Floris, Flip, Flippie, Fausto, Fonzie, Falja-Cindy, Frouke-Tessa en Francis ophalen.
Floris heeft drie maal een smouzenmeisje mogen dekken en daaruit zijn een 3 1 nest, een 4 4 nest en een 4 2 nest uitgekomen. Maar oma Elfie voelde zich nog niet oud en om dat te bewijzen kreeg ze nog een nest. Vier reutjes en een teefje zijn geboren met als vader: Broerke van ’t Nienoord, Poitasch genoemd. Net als de twee vorige keren verliep de bevalling voorspoedig.
Ook deze pups groeiden op en gingen met negen weken de wijde wereld in. Gabber-Gorki, Guus, Gillis-Pukkie, Guido en Gina zijn naar hun nieuwe eigenaars gegaan.
Al met al is er dus een grote familie uit Elfie gekomen. Ze heeft 20 kinderen gebaard en 18 kleinkinderen gekregen en vele achterkleinkinderen. Want we proberen zo goed mogelijk de Hollandse Smous terug te fokken. Op 28 juni 1994 is Elfie overleden.

hier hoort een foto van Lisa, als u deze niet ziet graag een mailtje naar: avoorbach@casema.nl

Het tweede smousje was Lisa, ook een teefje en zij is geboren op 28 juni 1994. Het bleek een hele leuke pup te zijn, de donkerste uit het nest. Thuis gekomen, wat voorzichtig aan de andere honden (er waren ook nog Siberian Husky's) laten wennen. Ze was nergens bang voor en ze werd meteen geaccepteerd.
Toen ze oud genoeg was voor de puppycursus ben ik met haar naar de Kynologenclub gegaan. Met goed gevolg heeft ze de cursus volbracht.
Als jonge hond is Lisa naar de clubmatch van de HSC geweest. De beoordeling was veelbelovend. Later zijn we nog een paar maal naar clubmatches en tentoonstellingen gegaan. Iedere keer kreeg ze een uitmuntend als kwalificatie. Sinds ze acht is, doet ze ieder jaar mee in de veteranenklas. In 2005 won ze die klasse, maar meestal kreeg ze een: zeer goed.
's Winters gaat Lisa ook mee naar de sneeuw als we met de husky's naar de sledehondenrennen gaan.
Dat vindt ze geen probleem, want dat witte goedje is erg leuk om in te spelen. En als ze uitgespeeld is, mag ze in de warme caravan. Het enige nadeel is, dat de sneeuw aan het smouzenhaar blijft klitten. Dat moet eraf gepeuterd worden, want als het smelt, geeft dat veel nattigheid.
Toen Lisa twee jaar oud was, hebben we haar laten dekken door Loetse van Abstwoude (die woonde in de provincie Groningen) en op 12 juni 1996 zijn er 5 pups geboren: 1 reutje en 4 teefjes. In het begin van de bevalling was Lisa wat nerveus. Ze legde de pups maar ergens neer, want ze wilde niet in de werpkist. De eerste lag op de trap, de tweede onder de bank, maar nadat ik die pups in de kist gelegd had, is ze er toch maar bij gaan liggen en kwamen de andere drie op de voorbestemde plaats ter wereld.
We hadden al een kennelnaam voor de husky’s: Iz Severnoi Zemli, hetgeen uit het Noordland betekent, dat een eilandengroep in Noord Siberië is. Zo komen onze Hollandse Smouzen aan een Russische achternaam. De pups groeiden voorspoedig op en na negen weken gingen Lambiek, Lucky, Luna, Lucy en Loeka naar hun nieuwe baasjes. We hebben de mensen een naam met een - L- laten kiezen, omdat het ook de eerste letter van Lisa en Loetse is.
Als de stambomen door de Raad zijn opgestuurd, ging ik ze altijd zelf naar de pups brengen. Je ziet dan hoe ze geworden zijn, je ziet de woonomgeving en hoe er met ze omgegaan wordt en je kunt wat bijpraten. Dat is altijd weer een blije happening.
Met Luna is na twee jaar een nestje gefokt: 5 pups en twee jaar later nogmaals 5 pups. Met verscheidene van haar kinderen is weer gefokt en zo heeft Luna, onder de kennelnaam: “van de Schelpenbuurt” aardig meegewerkt aan het verkleinen van de wachtlijst. En Lisa is nu dus al grootmoeder en overgrootmoeder.
In 1998 heb ik Lisa nog eens laten dekken, nu door Stroebel, een reu uit Koewacht, provincie Zeeland (ik zocht het ook nu wel lekker ver weg). En weer op 12 juni beviel Lisa van 6 mooie smousjes: 2 reutjes en 4 teefjes. Alles ging nu van een leien dakje. Ze wist nu wat er van haar verwacht werd en de pups groeiden voorspoedig op. Maar ook van hen moest ik na negen weken weer afscheid nemen en gingen Magic-Spetter, Morris-Noddy, Melissa, Minke-Joppe, Marguerita en Maartje naar hun nieuwe huis. Regelmatig horen we nog wat van de hondjes. Het gaat goed met allemaal. En met Kerstmis krijgt moeder Lisa altijd een kaartje van haar kinderen. Of zal dat nu minder worden met het gebruik van Internet? Morris-Noddy heeft intussen ook al voor nageslacht gezorgd.
Daar het goed beviel, heb ik Lisa twee jaar later nogmaals laten dekken. De uitverkoren reu was Boy (Bas) van de toenmalige penningmeester Nina van Lis. En ook nu was ze weer op 12 juni uitgerekend. Helaas bleef ze deze keer leeg. Een jaar later heb ik het nogmaals geprobeerd en nu was ze wel zwager. Op 1 april (geen grap) werden broertje en zusje geboren. Alles is ook prima gegaan deze keer, nooit een centje pijn. Het was een voorjaar met prachtig weer, zodat moeder en pups veel naar buiten konden. En ook met z’n tweeën hebben ze aardig de bloemetjes en plantjes verplaatst. Na het chippen is op de leeftijd van 9 weken Nina-Joekel verhuisd naar Voorburg en na 12 weken ging ook Nero-Nozem naar z’n nieuwe huis in Bathmen. Hij mocht wat langer blijven omdat zijn mensen eerst met vakantie gingen.
Toen Lisa ruim aan haar verplichtingen wat nageslacht betreft voldaan had (ze heeft dus 4 reutjes en 9 teefjes op de wereld gezet) heb ik haar laten steriliseren en mag ze van een rustige oude dag genieten. Maar we wandelen nog veel hoor, ook al is ze ondertussen al ouder geworden!

28-05-10
Vandaag is Lisa overleden. Ze was bijna 16 jaar oud. Haar hele leven is ze gezond geweest, alleen op 13-jarige leeftijd heeft ze even last van het Geriatrisch Vestibulair Syndroom (ouderdoms-evenwichts-stoornis) gehad. Maar nu was ze helemaal op.

Op 20 april 2004 komt het derde smousje bij ons in Hazerswoude wonen. Nu heb ik niet gewacht totdat de huidige smous (Lisa) dood is. Ze is dan pas 10, dus kan nog jaren mee. Maar nu mijn zoon 11 Siberian Husky's meegenomen heeft naar zijn nieuwe woonplek, kan er wel een hondje bij.
Die derde op rij is Victoria Zoè van de Schelpenbuurt, een achterkleinkind van Lisa.
Het is een leuk, 9 weken oud puppy, maar wel wat dominant. Niet dat dat erg is, want voorlopig heeft ze niets te vertellen met 4 husky's en 1 smous boven haar. Het gaat wonderwel goed met Lisa. Deze laatste is namelijk niet zo op puppy's. Ze doet ze niets, maar zal er ook niet naar toe gaan of mee spelen. Pas als huskypups 5 maanden oud zijn, vindt ze het leuk om ermee te spelen. Met Vicky (zoals ik haar noem) samen gaat het goed. Ze mag alles: bij haar liggen, met het speelgoed spelen, haar likken enz. Lisa laat alles gelaten over haar heen gaan.
Hier hoort een foto van Vicky graag een mailtje naar: avoorbach@casema.nl
Met de husky's gaat het ook goed. Ze kijkt eerst de kat wat uit de boom, maar dan gaat ze er toch naar toe, zo van: "Wil jij met me spelen?" De jongste van het stel, Demi van 6 jaar, doet dat dan wel. Een beetje springen en net doen of ze wegloopt. En Vicky er dan achteraan.
Verder heeft Vicky veel speeltjes: balletje, beestje, beertje of touwtje, ze vindt alles leuk. En daarna valt ze op de vreemdste plekken in slaap. Als ze oud genoeg is voor de puppycursus van de kynologen club, gaan we daar samen naar toe. Ze doet uiteindelijk wel alles wat ik vraag, maar het gaat niet gemakkelijk. Ze heeft wel een eigen willetje. Maar na veel oefenen krijgt ze toch haar eerste certificaat.

In 2004 zijn we verhuisd van Hazerswoude naar Zoetermeer. Nu wonen we in een rijtjeshuis met een gewone tuin. Maar die is groot genoeg voor de honden. Ik heb hem helemaal laten betegelen, zodat ze er zonder ongelukken in kunnen spelen. De wijk ligt in het noorden van Zoetermeer, vlakbij grote recreatieplassen. 's Morgens lopen we altijd om zo'n plas heen en regelmatig komen we ons vriendje-smous Spike tegen, die een paar straten verderop woont. Dat is dan dikke pret, want Spike is nog jonger dan Vicky en die wil dus wel rennen en spelen! Het lijkt wel, of ze weten, dat ze beide smouzen zijn.
In de winter gaan we ook weer naar de sneeuw. Voor Vicky is dat de eerste keer, maar ze houdt Lisa goed in de gaten, en doet alles wat zij doet. Ze moeten 's nachts in de (geïsoleerde) auto slapen en er is een speciale bench in gezet en daar slapen de smousjes in. De ruimte is dan niet zo groot om warm te houden en de bench ligt natuurlijk ook vol met vet-bedden en fleece-kleden, zodat ze een fijn holletje kunnen maken.
Evenals met de andere honden ben ik ook met Vicky naar clubmatches en tentoonstellingen gegaan. De eerste maal nog in de puppyklas, maar later ook in de openklas. Ze heeft zowel verscheidene malen een -U- als een -ZG- als beoordeling gekregen.
Intussen is Vicky twee jaar geworden en heb ik haar laten dekken. De gelukkige reu is Kamp. Blufpoker's Jutter geworden, de Winnaar van de Showladder van 2005. De dekking verliep voorspoedig en toen maar afwachten wat en hoeveel pups eruit komen. Helaas kwamen er geen pups. Een half jaartje later heb ik haar nog eens laten dekken, nu door Hannes Sam Rebel van de Lieflijke, de winnaar van de clubmatch 2005. En nu beviel Vicky op 25 oktober 2006 van vijf pups, 2 reutjes en 3 teefjes. In de acht weken die volgden, was het een drukte van belang. 's Morgens eerst de kist verschonen, moeder (en later ook de pups) eten geven, dan kamerrennetje verschonen, grote honden uitlaten en eten geven. Weer natgeplaste kranten verschonen en zelf ontbijten. Als de pups drie weken oud zijn, komen de nieuwe eigenaars kennis maken. Ze vinden ze alle vijf even mooi. Als ze zes weken oud zijn, komt weer iedereen kijken en met acht weken (precies voor Kerstmis) gaan Verdi-Bennie, Victor-Valco, Vesta-Snarf en Vaya-Victoria naar hun nieuwe huis. Vilou-Juul wordt pas na de feestdagen opgehaald.
Twee jaar later in augustus wordt Vicky voor de tweede maal gedekt. Nu door een ander Lieflijk reutje: Jonas Mozes, Bobbie genoemd. Op 26 oktober 2008 bevalt ze (weer) van 5 pups: 2 reutjes en 3 teefjes.
Ook deze keer liep de bevalling gesmeerd en de pups groeiden goed. Na enige tijd was er wat verschil te zien bij die kleine kindjes, vooral wat haarstructuur betreft. Twee pups hadden een gladdere vacht dan de andere drie. Ze groeiden als kool en na drie weken kwamen de nieuwe eigenaren al kijken. Sommigen zijn na enige weken nog een keer geweest voordat ze hun pupje met 8 weken mee naar huis konden nemen. Vlak voor Kerstmis was het dan zover en konden Willie-Guus, Wiebe-Bram, Wiesje-Vlinder, Willemijn-Sien en Wax-Skip het feest in hun nieuwe huis vieren.